Stopa cukrzycowa

Jednym z największych zagrożeń w przebiegu cukrzycy, zwłaszcza u osób starszych ale także i młodszych, u których cukrzyca nie była przez dłuższy czas prawidłowo leczona, jest zespół określany mianem stopy cukrzycowej. Jest to powód aż 50% wszystkich amputacji nóg przeprowadzanych w naszym kraju. Stopa cukrzycowa najprawdopodobniej rozwinie się u 10% chorych.

Rozwijanie się stopy cukrzycowej zwykle przebiega przez dłuższy czas i towarzyszy temu mnóstwo objawów. Problem w tym, że występują one także z różnym nasileniem także jako po prostu zwykły efekt cukrzycy i traktowane są często jako po prostu jako element przewlekłego schorzenia, z którym trzeba się pogodzić. Dolegliwości poprzedzające rozwój zespołu stopy cukrzycowej mają kilka form. Najpierw pojawia się ból wywołany niedokrwiennością. Krew cukrzyka potrafi się zlepiać ze względu na dużą zawartość glukozy. Powstałe czopy blokują w stopach drobne naczynka co odcina tkanki od tlenu. Ból powodowany jest przez uszkodzenia układu nerwowego. Jest on bardzo charakterystyczny – odczuwa się go jako skarpetę okalającą stopę. Czasami jest ostry, czasami słabszy. Często odczuwa się go jako palenie.

Skutkami niedokrwienia i związanego z nim upośledzenia obwodowego układu nerwowego są z jednej strony osłabienie mięśni oraz znaczne spowolnienie wszelkich procesów gojenia. Słabsze mięśnie powodują deformację stóp, która utrwalana jest złe odżywianie kości i chrząstek. Złe krążenie w stopie prowadzi dalej do gromadzenia się wody a uszkodzony układ nerwowy nieprawidłowo kontroluje pracę gruczołów potowych. Powstają duże obszary zeschniętego naskórka, które pękają tworząc drobne ranki. W nich a także we wrzodach pojawiają się infekcje łatwo rozprzestrzeniające się dalej dzięki obniżonej odporności chorego. Kolejnym krokiem choroby jest martwica tkanek.

Przeciwdziałanie zespołowi stopy cukrzycowej polega głównie na dbaniu o właściwy poziom cukru we krwi i pielęgnacji stóp – delikatnemu pedicure, uważaniu na wszelkie rany, natłuszczaniu suchej skóry itp. Bardzo ważna jest regularna, częsta kontrola wzrokowa wszystkich drobnych ran. Pojawienie się w nich nieprawidłowości oznacza konieczność wizyty u lekarza. Jak ważna jest szybka interwencja lekarza niech świadczy fakt, że przy każdej wizycie pacjenta w poradni diabetologicznej sprawdzane są jego stopy.