Rozpoznanie cukrzycy

Postawienie diagnozy przez lekarza w przypadku cukrzycy jest bardzo proste. Wykonuje się w tym celu badanie dwóch płynów produkowanych w ciele człowieka: moczu i krwi. W pierwszym z nich objawem cukrzycy jest pojawienie się glukozy, której normalnie nie powinno tam być. Przedostawanie się glukozy do moczu jest reakcją obronną organizmu, który stara się usunąć nadmiar cukru, który nie może być prawidłowo metabolizowany. Glukoza w moczu to problem wtórny w stosunku do zbyt wysokiego jej stężenia we krwi, z której jest ona odfiltrowywana do moczu. Przyjmuje się, że normami granicznymi, po przekroczeniu których stwierdza się cukrzycę, jest 126 mg/dl u pacjenta na czczo i ponad 200mg/dl u pacjenta w 2 godziny po spożyciu posiłku.

Zanim jednak udamy się do lekarza w celu wykonania badania moczu lub krwi, konieczne jest rozpoznanie niepokojących symptomów samodzielnie. Szacuje się obecnie, że 50% Polaków cierpiących na cukrzycę typu II jest nieświadoma choroby i się nie leczy. W przypadku typu I, cukrzyc ciążowych i tych spowodowanych różnymi innymi schorzeniami jest trochę inaczej. Typ I ma zwykle przebieg ostry i diagnozuje się go u dzieci, pod kątem cukrzycy ciążowej wykonuje się obowiązkowe badania w czasie ciąży a w przypadku schorzeń różnych prowadzi się badania jeśli cukrzyca jest na liście ich możliwych powikłań.

Symptomów problemów z gospodarką cukrami w naszych organizmach jest kilka. Przede wszystkim powinniśmy zwracać uwagę na nasz apetyt w połączeniu z utratą masy ciała. Świadczy on o niemożności metabolizowania glukozy przez organizm. Jest to bezpośredni powód dalszych problemów. Osoba chora czuje się cały czas senna i ogólnie rozbita. Bardzo mocno rośnie też u niej pragnienie gdyż usuwanie przez układ wydalniczy nadmiaru glukozy wymaga wytwarzania dużych ilości moczu. Alarmujące powinno być powolne gojenie się ran oraz kłopoty z widzeniem. Zwłaszcza widzenie rozmazane bądź podwójne. Z nadmiarem moczu związany jest również częstomocz a także częste zapalenia dróg moczowych.

Objawem występującym w skrajnych przypadkach, kiedy rozwija się już kwasica ketonowa, jest zapach acetonu wydobywający się z ust chorego.

Pamiętać należy, że cukrzyca typu II rozwija się powoli i najprawdopodobniej przez długi czas będzie powoli niszczyć organizm od środka zanim pojawią się pierwsze objawy. Ujawniać się one będą powoli, stopniowo i nie wszystkie na raz ale w tym czasie rozwijać mogą się już powikłania.