Powikłania przy cukrzycy

Cukrzyca zazwyczaj rozwija się powoli, przez długi czas potrafi nie dawać żadnych objawów. Nie oznacza to, że w tym czasie organizm nie jest uszkadzany przez częste skoki ilości glukozy we krwi. Każde przekroczenie prawidłowych stężeń glukozy przyczynia się do rozwijania się przewlekłych powikłań. Dotykają one wszystkich narządów lecz niektóre są bardziej wrażliwe od innych. Bezpośrednio uszkodzeniu podlegają układ krwionośny. Niszczone są naczynia małe i włosowate a średnie i duże podlegają procesowi miażdżycowemu.

Uszkodzenia drobnych naczyń krwionośnych w pierwszej kolejności przejawiają się pogorszenie wzroku. Postępująca degradacja naczyń siatkówki może doprowadzić nawet do całkowitej ślepoty. Zawsze też cierpią nerki, w których drobne naczynia krwionośne pełnią bardzo ważną funkcję przy filtrowaniu krwi. Dłuższa lub ostra choroba może kompletnie zniszczyć nerki wymuszając dializy lub dokonanie przeszczepu. Bardzo cierpi ponadto układ nerwowy. Chory zauważa objawy „skarpetkowe” i „rękawiczkowe” polegające na zaburzeniu czucia w kończynach, w tym odczuwaniu bólu. Trudniejsze do zauważenia są uszkodzenia nerwów odpowiedzialnych za kontrolę pracy serca lub układu pokarmowego.

Niszczone duże naczynia krwionośne wpływają na rozwinięcie się choroby niedokrwiennej serca. Z kolei jego powikłaniem jest zawał serca, który co roku zbiera ogromne śmiertelne żniwo w naszym kraju. Symbolem cukrzycy stał się zespół stopy cukrzycowej. Wywoływany jest on przez zaburzenia krążenia k kończynach dolnych a dodatkowo niebezpiecznym czynią go zaburzenia odczuwania bodźców. Małe ranki i owrzodzenia potrafią przekształcać się w bardzo poważne rany, które nie goją się czasami nigdy. Rozwijać w nich się może martwica, co z koli kończy się mniejszymi i większymi amputacjami. Co więcej, uszkodzenia średnich i dużych żył to także niebezpieczeństwo udaru mózgu.

Oprócz powyższych powikłań, występuje też dużo mniejszych problemów. Jest to przede wszystkim ogólny brak odporności i znaczny spadek tempa gojenia się drobnych ran. Bardzo często pojawiają się również problemy skórne, które niejednokrotnie pozwalają na postawienie właściwej diagnozy co do choroby podstawowej. Są to najczęściej: infekcje skóry, owrzodzenia, tzw. gruba skóra, rogowacenie ciemne, kępki żółte wysiewne i rumieniec cukrzycowy.